Nasz kapelan senior ks. inf. Jerzy Bryła obchodzi piękny jubileusz 70-lecia kapłaństwa. Z tej okazji w niedzielę 5 czerwca w kościele sióstr Norbertanek na Salwatorze, ksiądz Jubilat odprawił mszę świętą odpustową ku czci św. Norberta, patrona sióstr Norbertanek.
Norbertanki – czyli siostry kanoniczki regularne zakonu premonstratensów, to żeński zakon kontemplacyjny, który powstał w 1120 w Prémontré z inicjatywy świętego Norberta (arcybiskup, żył w latach około 1080 – 1134). Do Polski norbertanki przybyły w 1162, a klasztor na Zwierzyńcu jest pierwszym w Polsce. Kościół i klasztor Panien Norbertanek zostały ufundowane przez małopolskiego możnowładcę, Jaksę Gryfitę z Miechowa (on też sprowadził i osadził na zwierzyńcu norbertanki). Przez lata swojego istnienia całe założenie przechodziło wiele zmian, niszczone i odbudowywane, zmieniało swój kształt i wystrój. Klasztor i kościół na Zwierzyńcu jest obecnie jednym z lepiej zachowanych norbertańskich obiektów architektonicznych w Polsce i do dziś jest siedzibą sióstr zakonnych. Otoczona legendą jest jedna z zakonnic – dziś święta Bronisława. Wg legendy w trakcie najazdu tatarskiego grupa zakonnic uciekła szukać schronienia na jednym z pobliskich wzgórz, a jedna z nich – św. Bronisława już nie powróciła do klasztoru i żyła w swojej pustelni w okolicach dzisiejszego Kopca Kościuszki.
W latach 1975–2005 był proboszczem Prepozytury Najświętszego Salwatora na Zwierzyńcu i dziekanem Dekanatu Kraków-Salwator był ks. inf. Jerzy Bryła. Doprowadził do odnowienia zabytkowych kościołów św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela oraz Najświętszego Salwatora, kaplicy św. Małgorzaty i św. Judyty, a także zabytkowej, drewnianej chaty grabarza. W wyniku jego starań w 1999 znacznie powiększona została powierzchnia cmentarza Salwatorskiego oraz wybudowano nową kaplicę cmentarną.
Dla krakowskiego Bractwa Kurkowego najważniejsze są jednak inne fakty z życia dostojnego Jubilata.
Ksiądz infułat Jerzy Bryła urodził się 28 maja 1928 roku w Nowym Brzesku, w rodzinie nauczycielskiej. Szkołę podstawową ukończył w 1941 roku Stęgoborzycach, gdzie przeniosła się cała jego rodzina. Edukację kontynuował na tajnych kompletach, a w Krakowie ukończył IV Gimnazjum i Liceum im. Henryka Sienkiewicza. Po maturze wstąpił bezpośrednio do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej i studiował na Wydziale Teologicznym UJ do 1952 roku, po czym przyjął święcenia kapłańskie.
W latach 1952–1957 pracował jako wikariusz w Rajczy k. Żywca, gdzie prowadził ożywione duszpasterstwo młodzieży, czym naraził się ówczesnym władzom komunistycznym, które ogłosiły go „wrogiem Polski Ludowej”, co odczytano na zebraniu dyrektorów szkół z Bryłą. Zabroniono mu następnie nauczania religii w szkole. Był nachodzony i indagowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa.
W latach 1957–1958 był wikariuszem w parafii Opatrzności Bożej w Bielsku–Białej, gdzie korzystając z odwilży popaździernikowej założył punkty duszpasterstwa głuchoniemych, które funkcjonują do dziś.
W roku 1958 został przeniesiony do parafii św. Floriana w Krakowie, gdzie niebawem przejął duszpasterstwo akademickie po ks. prof. Karolu Wojtyle, który został biskupem. W latach 1968–1975 pracował w Kurii Metropolitalnej jako wizytator Wydziału Katechetycznego. 1 IX 1975 roku instalowany przez kardynała Karola Wojtyłę jako proboszcz Najświętszego Salwatora, pracował tu do 2005, pełniąc równocześnie w latach 1975–1997 funkcję dziekana Dekanatu Kraków–Salwator.
Dostąpił kolejno następujących godności kościelnych: w 1974 roku prawo do używania rokiety i mantoletu, w 1979 roku został mianowany Honorowym Kapelanem Ojca Świętego, w 1991 roku Ojciec Święty Jan Paweł II mianował go swoim Prałatem Honorowym, zaś w 1997 roku. obdarzył godnością Pronotariusza Apostolskiego (infułata) wręczając mu osobiście pektorał i pierścień.
Równolegle z pracą na różnych stanowiskach kościelnych organizował zespoły przykościelne i opiekował się jako duszpasterz różnymi grupami społecznymi i zawodowymi, nie zaniedbując własnego kształcenia.
W roku 1962 został mianowany archidiecezjalnym duszpasterzem głuchych. Od 1969 roku opiekuje się artystami, jako ich oficjalny diecezjalny duszpasterz. Od 15 stycznia 1980 roku jest kapelanem Bractwa Kurkowego, a od września 1994 roku jest oficjalnym duszpasterzem wodociągów (MPWiK).
Jest mecenasem kultury. Urządził wiele imprez artystycznych, wystaw malarskich, recitali aktorskich, koncertów muzyczno–wokalnych.
Został odznaczony Krzyżem Wielkim Bractwa Kurkowego, złotą odznaką honorową Bractwa Kurkowego, ma także Order Komandorski Zasługi Zjednoczenia Bractw Kurkowych RP, Krzyż św. Sebastiana. W 2001 roku otrzymał medal „Cracoviae Merenti” przyznany przez Radę Miasta, jest także Honorowym Obywatelem Miasta Krakowa (2014).
Ksiądz inf. Jerzy Bryła nadal jest bardzo związany z Bractwem Kurkowym. Na jego rzecz przekazał wiele osobistych pamiątek, w tym odznaczenia oraz dary jakie otrzymał od świętego Jana Pawła II. Sa to min. ornat, w którym papież odprawiał mszę świętą, jego piuska i krzyże pektoralne. To pod wodzą księdza Jerzego Bryły bracia kurkowi pielgrzymowali rok rocznie do Watykanu na spotkania ze swoim BratemHonorowym, dziś świętym Janem Pawłem II. Kontakty nie ustały, choć ksiądz infułat zmienił miejsce zamieszkania z krakowskiego Zwierzyńca na Swoszowice. Bracia kurkowi nadal często odwiedzają swojego kapelana seniora.
Podczas niedzielnej mszy świętej na Salwatorze starszy Bractwa Kurkowego Zdzisław Grzelka oraz król kurkowy Jan Grzegorz Pacut z marszałkami Maciejem Żółcińskim i Piotrem Pateckim życzyli księdzu Jubilatowi wielu radości z każdego dnia w dalszej posłudze kapłańskiej Kościołowi i Ojczyźnie. Podziękowali także księdzu Stanisławowi Sudołowi, proboszczowi salwatorskiemu i ks. Stefanowi Misińcowi za piękne kazanie, które było laudacją dla księdza Jubilata Jerzego Bryły.
